Aðsendr greinar

Það var góð og skynsamleg ákvörðun Bæjarstjórnar,(Bæjarráðs) að vilja ekki borga Stöð 2 (NFS) stórfé, aðeins til að fá fréttir af kosningabaráttunni hér í Mosfellsbæ.
”Margur verður af aurum api” á vel við í þessu sambandi, þegar fólk þarf að borga fyrir að hafa eitthvað eitthvað fréttnæmt fram að færa! Hvað ætli bændurnir sem eiga land á Mýrunum hafi þurft að borga fyrir fréttir af sinubrunanum hjá NFS ?
Græðgin og raunveruleikafirringin er orðin svo ofboðsleg í fjölmiðlageiranum, að það er þakkavert þegar fólk tekur ekki þátt í þeirri lágkúru!

Hlutverk stjórnvalda er fyrst og fremst að skapa atvinnulífinu hagstæð rekstrarskilyrði. Tilgangur þess er að efla samkeppnisstöðu íslenskra fyrirtækja í hinu alþjóðlega markaðsumhverfi sem við erum vissulega hluti af. það er lykillinn að efnahagslegum framförum og þeirri félagslegri velsæld sem við viljum öll geta boðið upp á. Að þessu hafa stjórnvöld unnið með margvíslegum hætti.
Lækkun skatta er tvímælalaust mikilvægasta skrefið sem stigið hefur verið í eflingu atvinnulífs og til að bæta almennan hag landsmanna. Vert er að minnast þess að tekjuskattur fyrirtækja hefur nýlega lækkað úr 30% í 18 %. Aðstöðugjald sem var íþyngjandi veltuskattur á fyrirtæki hefur verið afnuminn, eignarskattur hefur verið helmingaður og erfðafjárskattur lækkaður. Ákveðið hefur verið að lækka tekjuskatt einstaklinga um allt að 4%, afnema eignarskatt og taka virðisaukaskattskerfið til endurskoðunar með það í huga að bæta kjör almennings, svo notað sé orðalag stefnuyfirlýsingar ríkisstjórnarinnar. Þá hefur fyrirtækjum verið heimilað að færa bókhald í erlendum gjaldmiðli sem stórlega hefur minnkað áhættu þeirra. Þessar breytingar hafa m.a. leitt til þess að fyrirtæki hafa hætt við að flytja starfsemi sína úr landi og stóriðjufyrirtæki sem í krafti stærðar sinna og sérstöðu gátu á sínum tíma knúið á um sértæka skattameðferð vilja nú fella skatttöku að hinum almennum reglum.
Ríkisstjórnin hefur í stefnumótun sinni lagt aukna áherslu á nýsköpun atvinnulífsins. Með tilkomu Vísinda- og tækniráðs árið 2003 hefur öll stefnumótun á vegum ríkisins í vísindarannsóknum, tækniþróun og nýsköpun verði samræmd. Tilgangur þess er að efla ávinning samfélagsins af rannsóknum og þróunarstarfi. Lögð er aukin áhersla á ný og framsækin fræðasvið sem munu skipta veigamiklu máli fyrir atvinnuþróun framtíðarinnar.
Á grundvelli þessa hafa fjárveitingar til rannsókna og þróunar verið stóraukin og munu þau t.d. tvöfaldast á fjögurra ára tímabilinu frá 2003 til 2007. Þekkingariðnaður skiptir hér veigamiklu máli, eins og efnistækni, líftækni, upplýsingatækni og sérhæfð ferðaþjónusta eru dæmi um.
Í mati á vaxtarmöguleikum atvinnulífsins og hvernig atvinnulíf framtíðarinnar muni verða uppbyggt má auðveldlega gera ráð fyrir að það muni í meginatriðum standa á þrem stoðum, þ.e. sjávarútvegi, stóriðju og þekkingariðnaði. Þar mun þekkingariðnaðurinn trúlega vaxa hraðast er fram líða stundir sem mun stórlega auka fjölbreytni atvinnulífsins og efla stöðugleika í efnahagslífi og afkomu þjóðarinnar.
Aðgerðir stjórnvalda hverfast fyrst og fremst um þessi ytri og almennari skilyrði og því að hlúa að vaxtarsprotum framtíðarinnar. Sértækar aðgerðir eru á undanhaldi og um leið og aðstæður leyfa munu þær hverfa. Enn lifa stuðningsaðgerðir við landbúnað og atvinnuuppbyggingu úti á landi sem býr við lakari aðstæður en höfuðborgarsvæðið. Þær aðgerðir hafa hægt og bítandi lagað sig að alþjóðlegum skuldbindingum Íslands, eins og EES og alþjóðaviðskiptastofnuninni (WTO) og jafnframt hafa breytingar á viðskiptaumhverfinu hér leitt til slíkra beitinga.
Höfuðborgarsvæðið er eitt atvinnusvæði sem ótvírætt nýtur stærðar sinnar. Ókostirnir eru vart merkjanlegir þótt sumir kvarti yfir samkeppni, því þegar upp er staðið vinna allir af samkeppninni. Hér gildir hin einfalda regla að hver og einn verður að skynja styrkleika sinn og sóknarfæri og vinna út frá því.
Að lokum vinna allir.

Atvinnumál
Marteinn Magnússon skrifar:
Aðgerðarleysi í atvinnumálum

Á sama tíma og bæjarfélögin í landinu keppast við að laða að ný fyrirtæki eða stuðla að uppbyggingu nýrra fyrirtækja, þá virðist fátt markvert vera að gerast á þessu sviði í Mosfellsbæ.
Stefnuleysi í atvinnumálum virðist vera talsvert ef ekki algert. Núverandi meirihluti hefur ekki lagt fram neitt markvert í málaflokknum síðastliðin tvö ár. Atvinnu- og ferðamálanefnd næsta lömuð eða í það minnsta áhugalaus og tilburðir nefndarinnar litlir og veikburða ef marka má þær fáu fundagerðir sem liggja frammi á netinu (vef bæjarins www.mos.is).
En lítum nú á hvað ritað var í stefnuskrá núverandi meirihluta fyrir síðustu kosningar, en þar segir meðal annars: “Við leggjum áherslu á fjölbreytt og öflugt atvinnulíf í Mosfellsbæ sem er byggt upp í sátt við umhverfið og sérstöðu bæjarins. Við ætlum að höfða til leiðandi fyrirtækja og stofnana og tryggja þeim metnaðarfulla þjónustu.” Í þessari sömu stefnuskrá stendur líka “ Við ætlum að hvetja til frumkvæðis í nýsköpun og vera öðrum fyrirmynd í þeim efnum.” Þetta og miklu fleira af fínum markmiðum eru í stefnuskránni og gaman væri að sjá eitthvað af þeim í framkvæmd.

Ég sagði upphafi greinar minnar að bæjarfélögin í kringum landið kepptust við í atvinnumálum og má m.a. benda á að Garðabær hefur laðað til sín fjölda fyrirtækja, Hafnarfjörður auglýsir atvinnulóðir og laðar að sér ný fyrirtæki, Árni Sigfússon bæjarstjóri í Reykjanesbæ skrifar um aðgerðir í atvinnumálum þar sem hann viðrar m.a. fjölda áhugaverðra hugmynda auk raunverulegra aðgerða, gaman væri nú ef Ragnheiður skrifaði nú slíka grein í Mosfelling eða Varmána grein sem segði frá hugmyndum og raunverulegum aðgerðum í atvinnumálum.

Helstu stórvirki núverandi meirihluta í atvinnumálum virðast vera orðin tóm. Skammt er að minnast aðgerða núverandi meirihluta þegar þeir sögðu upp atvinnu- og ferðamálafulltrúa Mosfellsbæjar og lögðu niður atvinnuþróunnarsjóð bæjarins, síðan þá hefur bara sigið á ógæfuhliðina í atvinnulífi Mosfellinga.

Aðgerðir ríkisstjórnarinnar í atvinnumálum hafa haldið uppi þokkalegu atvinnuástandi á landsvísu en þrátt fyrir það ætti það að vera metnaðarmál hverrar bæjarstjórnar að ýta undir og hvetja til nýsköpunar í atvinnulífi auk þess að laða að fyrirtæki til bæjarins.

Það er von mín að þessi greinarstúfur verið til þess að hvetja núverandi meirihluta til dáða næstu tvö árin sem eftir eru af kjörtímabili þeirra, en miklir möguleikar eru til staðar í atvinnumálum m.a. tengdum ferðaþjónustu og íþróttamálum svo eitthvað sé nefnt.

Svar Ragnheiðar Ríkharðsdóttur
Í viðtali við Fréttablaðið var bæjarstjóri Mosfellsbæjar að ræða um tekjustofna til sveitarfélaga frá ríki og nefndi þar að hluti bensíngjalds gæti fallið til sveitarfélaganna en í dag hirðir ríkið allan hlutann.

”Bensíngjald Ragnheiðar”
Það verður sennilega seint ofsögum sagt af skatta og hækkunargleði Ragnheiðar Ríkharðsdóttur bæjarstjóra í Mosfellsbæ en í Fréttablaðinu í gær fór hún þó líklega fram úr flestum hugmyndaríkum sveitarstjórnarmönnum. “Bensíngjald í sveitarsjóð”

Íbúar Mosfellsbæjar þekkja af eigin raun þær skattahækkanir og þær hækkanir á þjónustu í tíð Ragnheiðar. Mikið væri nú annars gaman að fá nánari útskýringu á þessum ummælum, því eins og allir vita þá er bensíngjaldið tekjur ríkissjóðs og ætlað til vegamála! Er Ragnheiður að viðra nýtt gjald? Erum við ekki að greiða nóg?

"Íbúi í Mosfellsbæ"

Hver kannast ekki við það að bíða í röð til að komast inn á Vesturlandsveginn.

Þannig er nú að það eru tvær akreinar í aðal hringtorgunum á Vesturlandsveginum en flestir sem keyra þann veg í átt til Reykjavíkur koma inn á hringtorgin á hægri akrein en það verður til þess að umferð frá hliðargötunum kemst ekki inn á veginn en það ætti ekki að vera mikið mál fyrir þann sem er á Vesturlands veginum að færa sig yfir á vinstri akreinina því það er ekkert mál fyrir hann að komast inn á hægri akreinina aftur þegar hann er kominn út úr hringtorginu.

Verstir eru þeir sem skipta um akrein inn í hringtorginu sjálfu (skera hringtorgið, eins og sumir vilja kalla það) en þetta er stórhættulegt fyrir alla og hef ég séð marga gera þetta með misslæmum árangri.

Vil ég benda á að flestir sem keyra þarna um á morgnana eru íbúar Mosfellsbæjar svo við ættum að sýna frekar að við séum fyrirmynd annarra í okkar hringtorgum.

Staðgreiðsluna til sveitarfélaga?

Svo virðist sem Íslendingar séu miðstýrðari í opinberri stjórnsýslu heldur en allar nágrannaþjóðir okkar. Um 70% verkefna hins opinbera er hérlendis á vegum ríkisins en aðeins um 30% í höndum sveitarfélaga. Fyrir vikið er vald og ákvarðanataka miðstýrðari og fjarlægari fólkinu í landinu en tíðkast meðal grannríkja okkar. Lítið þýðir að skattyrðast í sveitarstjórnum vegna stærstu málaflokka því "þeir fyrir sunnan" ráða. Allt á sínar skýringar og um þessi mál eru þær margar. Með stærri kjördæmum eykst svo fjarlægð almennings frá stjórnsýslunni enn frekar. Tímabært er að koma á nýrri skipan.

Náðst hefur samkomulag milli félagsmálaráðherra og Sambands sveitarfélaga um að efna til átaks um að efla sveitarstjórnarstigið. Verkefnisstjórn vinnur að því að skilgreina verkefni sem færa mætti frá ríki til sveitarfélaga. Færa verkefni nær fólkinu og auka þannig valddreifingu í samfélaginu. Fyrstu hugmyndir verða kynntar á fundi fulltrúaráðs Sambands sveitarfélaga í byrjun apríl n.k. Ekki leikur vafi á að takist vel til muni skilvirkni og gæði þjónustu við íbúana aukast. Jafnframt styrkja aukin verkefni einstök sveitarfélög og gefur þeim betra olnbogarými til að gegna skyldum sínum gagnvart íbúunum. Gráum svæðum í samskiptum ríkis og sveitarfélaga ætti að eyða með öllu þannig að skýrt sé hver gegni ábyrgð í einstökum málaflokkum.

Samhliða flutningi verkefna til sveitarfélaga verður tekjuskipting þeirra endurskoðuð. Augljóslega munu sveitarfélög ekki taka við nýjum verkefnum án þess að peningar fylgi. Sérstök nefnd skoðar þau mál jafnhliða. Mikilvægt er að sátt náist um slíkt mat. Nýlega heyrði ég reyndar kastað fram athyglisverðri hugmynd í þessu skyni. Á grundvelli áðurnefndrar verkefnaskiptingar skipta ríki og sveitarfélög með sér staðgreiðslu skatta. Eðlilega er hlutur ríkisins í dag all stór af þeirri köku enda verkefnin fleiri á þess vegum. Aukið vægi sveitarfélaga í stjórnsýslunni leiðir til stærri sneiðar þeirra af skatttekjum. Ágætur maður spurði hvort ekki kæmi til greina að sveitarfélögin héldu alfarið öllum tekjum af staðgreiðslunni samhliða nýjum verkefnum. Sannarlega er þetta nýstárleg nálgun og a.m.k. skemmtilegt að skoða kosti hennar og galla.

Ríkið fær drjúgan hluta tekna sinna af virðisaukaskatti, alls kyns þjónustugjöldum, aðflutningsgjöldum, olíuskatti o.s.frv. Sumir þessara þátta eru bundnir tilteknum verkefnum en aðrir notaðir til reksturs velferðarkerfinu. Sveitarfélög eru ólík að gerð. Þá ríkir töluverð samkeppni milli þeirra um fólk. Flest vilja laða til sín fleira fólk og vilja í því skyni bjóða sem besta þjónustu fyrir þegna sína. Fái sveitarfélögin allar tekjur af staðgreiðslunni skapast svigrúm fyrir þau til að fara ólíkar leiðir til að uppfylla óskir þegna sinna. Þær áherslur geta verið mismunandi eftir samsetningu íbúa og vilja þeirra til samneyslunnar. Í raun ætti að gefa þeim færi á að ráða í auknum mæli tekjuskatti og útsvari. Þannig má segja að ákvörðun um þjónustustigið sé orðin til muna lýðræðislegri og nær fólkinu sjálfu heldur hið miðstýrða kerfi sem við búum við í dag. Ugglaust er margt sem mælir gegn slíkri hugmynd en hún er þess virði að skoða um leið og hugað er að eflingu sveitarstjórna í landinu og um leið lýðræðislegri valddreifingu stjórnsýlsunnar.

Fréttatilkynning:

Bæjarfulltrúar B og G lista í Mosfellsbæ vilja koma á framfæri eftirfarandi:

Í framhaldi af fréttatilkynningu frá meirihluta sjálfstæðismanna sem send var út í gær.

Árshlutauppgjör 1.1-30.6 sem endurskoðunarskrifstofa KPMG framkvæmdi og kynnt var í bæjarráði í gær, sýnir alls ekki rétta mynd af heildarafkomu ársins. Allir þeir sem þekkja til reksturs sveitarfélaga vita að á þeim tímapunkti hafa hlutfallslega meira af gjöldum en tekjum skilað sér.

Rekstrarkostnaður bæjarsjóðs hefur verið síðustu ár frá 78%-84% af skatttekjum og má því glögglega sjá að talan 97% sem birt er í skýrslunni er úr öllu samhengi við rekstrarniðurstöður undanfarinna ára.

Okkur hefur ætíð verið ljóst að búið er að skuldsetja bæjarsjóð, en ekki má gleyma þeim miklu eignum sem eru á móti. Til að ná markmiði ríkistjórnarinnar með einsetningu grunnskólans þurfti verulega að taka til eftir valdatöku okkar árið 1994 en skólabyggingar voru af skornum skammti hálfkláraðar, lekar og ekki börnum bjóðandi. Má nefna að Lágafellsskóli kostaði rúmar 800 milljónir í byggingu.

Það sem nú er verið að gera er ekkert annað en pólitískt sjónarspil til að segja upp fólki, hrekja annað úr starfi og koma á stórfelldum hækkunum á þjónustugjöldum.

Það að færa svið bæjarins rekstrarlega undir stjórn bæjarstjóra er miðstýring og einræðistilburðir, sem þekktist í tíð sjálfstæðismanna í Mosfellsbæ á fyrri tímum.

Þetta er í þversögn við yfirlýsingar og útgefna stefnuskrá sjálfstæðismanna fyrir kosningar í vor, en þá töluðu þau um að færa valdið og sjálfræðið út til stofnana en nú á að miðstýra á gamla mátann og færa allt til stefnu úreldar miðstýringar.

Bent skal á að lesa má í niðurlagsorðum í ofangreindri skýrslu frá KPMG þessa síðustu setningu

“Þrátt fyrir skuldsetningu bæjarsjóðs samkvæmt árshlutareikningi 30.júní 2002 teljum við að þegar horft er til heildareigna og framtíðarmöguleika sveitarfélagsins sé staða bæjarsjóðs í heildina litið traust .” Kemur það saman við niðurstöðu Eftirlitsnefndar sveitarfélaga.

Segir þetta ekki allan sannleikann? Annað er ekkert en nema pólitískt moldviðri og sjónarspil.

Þröstur Karlsson              B
Bryndís Bjarnarson           B
Jónas Sigurðsson            G

Eldri aðsendar greinar:
Það er efalaust að bera í bakka fullan lækinn að skrifa um bæjarpólitík svona rétt fyrir kosningar. Flestum finnst þegar nóg skrifað og skrafað um það undanfarnar vikur. Það þýðir ekkert að beina orðum mínum að þeim sem þegar hafa ákveðið sig. Eins og gamla konan sagði: Ég hef alltaf kosið sjálfstæðisflokkinn. Ég fer varla að hætta því núna á gamals aldri!

Ég beini því orðum mínum fyrst og fremst að þeim sem hafa ekki enn gert upp hug sinn þó sérstaklega til ungra kjósenda sem velta því fyrir sér hvað og jafnvel hvort þeir eigi að kjósa. Það eiga auðvitað allir að kjósa. Hver einstaklingur sem hefur kosningarétt á að nýta þann lýðræðislega rétt sem honum er fenginn til að hafa áhrif á hvernig landinu, bænum eða sveitinni er stjórnað og hvaða mönnum er hleypt í ábyrgðar stöður. Þá er að ákveða hvað á að kjósa og hvers vegna en það verður auðvitað hver að gera upp við sig.

Til að sýna hvað ég á við er nærtækast að taka persónulegt dæmi. Eftir fjögur ár verð ég komin með fjögur börn í grunnskóla. Leikskóla og skólamál eru því mjög ofarlega á lista hjá mér. Það er hagsmunamál fyrir mig hvernig þjónustu börn mín fá í skólanum og hvernig skólamálum bæjarins er háttað. Ég er á móti einkavæðingu skóla vegna þess að ég tel að það muni leiða til þess að börnum verði mismunað í skólakerfinu á grundvelli tekna foreldranna. Mér finnst að öll börn eigi að búa við jafnrétti til náms og að tryggt verði að allir skólar á landinu starfi innan ákveðins ramma til þess að tryggja gæði kennslu og aðbúnaðar alls staðar á landinu. Það krefst auðvitað einhvers konar miðstýringar en ég sé ekkert athugavert við það.

Einkavæðing býður hins vegar upp á útilokun og geðþótta ákvarðanir fárra aðila. Á meðan skólarnir eru í eigu ríkis eða bæja eru þeir almenningseign, því þeir eru fjármagnaðir með skattpeningum sem er eins konar sameiginlegur fjárfestingarsjóðir landsmanna sem hlýtur að þýða að þegnar landsins geti haft meiri áhrif og afskipti af þeim en einkastofnunum. Að mínu mati er skattpeningum best varið í að halda uppi góðri þjónustu við almenning. Til dæmis með því að reka skóla, heilsugæslustöðvar og sjúkrahús og tryggja gæði í rekstri og jafnan aðgang að þessum stofnunum.

Það er mín skoðun að ríkisvaldið með sjálfstæðisflokkinn í broddi fylkingar sé markvisst að reyna að rýra starfsemi þessara stofnanna með því að fjársvelta þær. Að það verði gert þangað til að þær kikna undan álaginu og þá verður hægt að bjóða út starfsemina á frjálsum markaði. Með allri virðingu fyrir sjálfstæðisflokknum, í þeirra röðum er að finna margt ágætis fólk, þá kýs ég ekki sjálfstæðisflokkinn einfaldlega vegna þess að hugmyndafræði hans höfðar ekki til mín.

Mér finnst núverandi meirihluti í bæjarstjórn hafa staðið sig með ágætum í þeim verkefnum sem hann hefur tekið sér fyrir hendur. Þeir hafa lagt áherslu á leikskóla- og skólamál, hafa tæmt biðlista á leikskólanna og einsett grunnskólanna, leitast við að skapa heilstæðan skóladag með því að samræma skóla-, íþrótta- og tómstundastarf. Komið hefur verið á fót starfshop um forvarnarmál. Mikil áhersla hefur verið lögð á gróðursetningu og fegrun bæjarins og vakning hefur orðið á umhverfismálum. Allt mikilvæg málefni. Fyrir mig, börnin mín og komandi kynslóðir. Það er ekki þar með sagt að ég sé alltaf sátt en á heildina litið hefur bæjarstjórnin staðið sig vel. Það er auðvelt að lofa upp í ermina en verkin tala sínu máli.

Það verður hver að ákveða hvaða málefni eru mikilvæg og síðan velja þann kost sem að best þjónar þeim. Ef ekkert kemur til greina má alltaf skila auðu. Með því að skila auðu er tekin afstaða og skilaboð send um almenna óánægju. En það eiga allir að nýta sinn kosningarétt.

Grundvallar réttinn í lýðræðisþjóðfélagi til að hafa áhrif á það hvernig er stjórnað og hverjir stjórni landinu, borginni eða bænum okkar. Hvort sem þú setur kross í reit eða ekki skaltu fara á kjörstað og kjósa rétt!

Fjárfestu í blómstrandi framtíð

Það hlýtur að vera megin markmið í stefnu og starfi hvers stjórnmálaflokks að leysa úr vandamálum líðandi stundar auk þess að móta skýra og afdráttarlausa stefnu til framtíðar. Þetta hefur Framsóknarflokkurinn B-listinn í Mosfellsbæ haft að leiðarljósi í því meirihlutasamstarfi sem hann hefur tekið þátt í.
Mosfellsbær er samfélag þar sem gott er að búa og framfarir hafa verið miklar á undanförnum átta árum eftir áralangt stöðnunarskeið sjálfstæðismanna. Stefna meirihlutans hefur verið skýr og stjórnendur ekki kvikað frá hugsjónum sínum.
Öflug uppbygging á flestum sviðum hvert sem litið er: uppbygging Varmárskóla, nýr skóli Lágafellsskóli, skólamötuneyti, nýr leikskóli að Huldubergi, tónlistarskólinn í nýtt húsnæði, íþróttahús byggt, íþróttaaðstaða byggð, göngu- hjóla- og reiðstígar lagðir svo fátt eitt sé nefnt. Þó að fjárútlát hafi verið mikil í þessari framtíðar uppbyggingu má á einfaldan hátt líkja því við ungt par sem hefur búskap, parið verður að fjárfesta upp að vissu lágmarki við stofnun heimilis enda þótt hluta peninganna þurfi að taka að láni.
En verkefnunum er ekki lokið, ýmislegt er óunnið. Mörg spennandi verkefni bíða okkar næstu árin enda bærinn okkar sífellt vaxandi og með auknum vexti koma ný verkefni, verkefni sem gaman verður að leysa úr.
Framtíðin er björt, Mosfellsbær er ungt og þróttmikið bæjarfélag sem á framtíðina fyrir sér og því engin áhætta tekin þó fjárfest sé í framtíðinni.
Hvar værum við Íslendingar ef við hefðum ekki fjárfest í framtíðinni?
Ætli við værum í dag ein af ríkustu þjóðum heims?
Framsóknarflokkurinn hefur sýnt áræði og þor, tekist á við vandamál líðandi stundar, markað skýra og afdráttarlausa stefnu til framtíðar. Skapað komandi kynslóð, fjölbreytt tækifæri til athafna og þroska.
Með því að leggja B-listanum lið verður þú þátttakandi í framtíðar uppskeru. Uppskeru sem verður ríkuleg. Ríkuleg þegar horft er til mannlífs í sveitarfélaginu okkar.

X-B Blómstrandi Bær.
Marteinn Magnússon
Skipar 3.sæti framboðslista B-listans fyrir komandi kosningar.